მტკვარ-არაქსის კულტურა ძვ.წ მესამე ათასწლეულის შუა ხანებში ჩნდება და დაახლოებით ათასი წელი არსებობს. იგი პირველად სამხრეთ კავკასიაში ჩნდება და შემდეგ ვრცელდება დიდ ტერიტორიაზე – აღმოსავლეით ირანში ხოლო დასავლეთით პალესტინამდე. მტკვარ-რაქსის კულტურისთვის დამახასიათებელია სოფლის ტიპის დასახლებები.  შიდა ქართლში სახლები სარ-ლასტით არის ნაშენი, ხოლო სამხრეთით, სამცხე- ჯავახეთში ამ კულტურის ნასახლარები ძირითადად  ქვის არქიტექტურით არის წამოდგენილი.

მტკვარ-არაქსის კულტურა რაბათის ნამოსახლარზე, მონუმენტური ქვის ნაგებობით არის წამოდგენილი სადაც ნაპოვნია ამ კულტურისთვის დამახასიათებელ კერამიკული  მასალას.

 

მტკვარ-არაქსის კულტურის დასასრულს, დაახლოებით ძვ. წ.2500 წელს, აღმოსავლეთ საქართველოში ჩნდება დიდი ზომის გორასამარხები  ე.წ.  ყორღანები. შესაბამისად ამ პერიოდს ადრეყორღანულ პერიოდს უწოდებენ. ამ ყორღანების ტიპების და მასში  აღმოჩენილი ნივთების მიხედვით ორ – მარტყოფისა და ბედენის არქეოლოგიურ კულტურას გამოყოფენ.

ორივე კულტურის ყორღანებში გვხვდება სხვადასხვა სახის მდიდრული ნივთები, როგორიცაა ნახევრადძვირფასი ქვისა და ოქროს სამკაულები, ბრინჯაოს საბრძოლო იარაღები. ასევე აღსანიშნავია სამარხებში ოთხთვალა ურემების ჩატანება. აღნიშნული მონუმენტური და მდიდარი ყორღანები მაღალი სოციალური წრის წარმომადგენლებისთვის, სავარაუდოდ ბელადებისთვის, იყო განკუთვნილი, რაც მათი ძალაუფლებისა და სოციალური სტატუსის გამოხატვის საშუალებას წარმოადგენდა.

ზოგადად, მტკვარ-არაქსის კულტურისგან განსხვავებით, ადრეყორღანულ პერიოდში ნამოსახლარების რაოდენობა მცირდება, რაც მათ მომთაბარე ცხოვრების წესზე გადასვლაზე მიუთითებს. თუმცა, ბოლო პერიოდში აღმოჩენილმა ადრეყორღანული პერიოდის კერძოდ ბედენის კულტურის  ნამოსახლარებმა ეს მოსაზრება შეცვალა. ერთ-ერთი ასეთი ნამოსახლარია რაბათი, სადაც მოსახლეობა აქტიურ მიწადმოქმედებას ეწეოდა.

დაახლოებით ძვ. წ. 2000 წლიდან აღმოსავლეთ საქართველოში ჩნდება ახალი — ე.წ. თრიალეთის კულტურა, რომლისთვისაც  წინა კულტურის მსგავსად  დამახასიათებელია დიდი ზომის ყორღანები ძვირფასი დასაკრძალავი ინვენტარით.

ამ კულტურის ნამოსახლარები თითქმის უცნობია. მესხეთის რეგიონში თრიალეთის კულტურის განსხვავებული ვარიანტი გვხვდება, როგორც ყორღანების აგების თვალსაზრისით, ასევე კერამიკული მასალის მიხედვით.

რაბათის ნამოსახლარი უნიკალური ძეგლია საქართველოში, სადაც ამ პერიოდის ნამოსახლარია დადასტურებული.

In early 2020, the world faced the unprecedented challenge of the COVID-19 pandemic. By providing transport and setting up field hospitals and kitchens, THW workers made an important contribution to dealing with the crisis. And this was just one example of efforts that once again demonstrated the importance of the THW in Germany. This was also evident from the number of THW personnel qualified to take part in operations. Although the number of personnel had decreased slightly from 2015 to 2019, the number increased again from 2020 onwards – to over 85,000. The THW now has some 88,000 volunteers.
In mid-July 2021, the THW was involved in its biggest operation to date, when heavy rainfall caused catastrophic flooding in Rhineland-Palatinate and North Rhine-Westphalia. For the first time ever, all 668 local sections of the THW were involved in the same operation, rescuing people, repairing dykes and pumping water out of cellars. Over the weeks and months that followed, the work of more than 17,000 THW personnel focused mainly on rebuilding infrastructure. Over the course of some 2.7 million service hours, they provided schools and hospitals with electricity, cleaned up leaked heating oil and contaminated mud, and cleared streets. They prepared almost five million litres of clean water. One of the THW’s key specialities also proved useful during this operation: in the rural district of Ahrweiler alone, 62 bridges were destroyed by flooding, but just two weeks after the disaster struck, the first THW temporary bridge was in place. Another 33 bridges followed in the weeks after the destruction caused by the storm.
Since Russia’s invasion of Ukraine in 2022, the biggest logistical operation in the history of the THW has been ongoing. On behalf of the Federal Government, the THW has supplied equipment worth more than 138 million euros (as at May 2025), mainly with funds from the Federal Foreign Office. The equipment includes transport and construction vehicles as well as power generators.